Goedendag beste websitebezoeker,
Wie mij volgt, weet dat ik bezig ben met een bootvisproject. En ik ben dol op projecten. Dat het hier inmiddels vier weken stil is geweest, betekent dan ook niet dat ik vier weken stil heb gezeten. Integendeel.
Beste websitebezoekers, vrienden, bekenden en onbekenden,
In mijn laatste blog kondigde ik het al aan: “Ik moet het water op.” Ik wil niet langer afhankelijk zijn van kantstekken en van wat anderen daar uitspoken. Ik wil de natuur in, wakker worden aan de waterkant, de zon zien opkomen boven dampend water, ongestoord kunnen vissen en vooral flexibel zijn. Een karperboot moet er dus komen. Tegelijkertijd wil ik het mezelf niet onnodig moeilijk maken: ik wil goed kunnen slapen, comfortabel kunnen vissen en niet voortdurend bezig zijn met gedoe rondom de boot. Ook als die een half jaar in het water ligt, wil ik er niet elke week nerveus naartoe hoeven rijden om te kijken of hij nog drijft.
Hoi Blogvrienden! Het doet me goed dat zoveel mensen mijn blog toch nog lezen na een jaar stilte. Bedankt voor alle felicitaties na mijn eerste Friese karper. Ik zal proberen weer wat trouwer updates te plaatsen. Na mijn eerste succes bij het karpervissen in Friesland en het verslag daarvan, exact een maand geleden, volgden nog vier vispogingen. Alle vier zonder vermeldenswaardige vangsten, maar wél met veel nieuwe inzichten (en wat frustraties). Lees verder over hoe mijn visserij in Friesland zich ontvouwt.
Beste website bezoekers,
Na een jaar afwezigheid is de viszin ineens weer helemaal terug. Allerlei andere perikelen hielden me bijna twaalf maanden bezig, maar nu is het tijd om mijn tanden te zetten in het Friese boezemwater en eindelijk weer eens een serie vette kneiters op de kant te trekken.
De voorbereiding was dan ook serieus. Drie keer heb ik fors gevoerd met boilies, gekookt duivenvoer en pellets — in totaal zo’n 20 kilo. De stek ligt op vijf kilometer van mijn huis. Ik kan dat hele stuk varen, maar besloot eerst een deel te fietsen, met de kano achter de fiets. De laatste kilometers moet je toch peddelen; er is geen weg of pad. En dat is maar goed ook, want een makkelijk bereikbare stek is hier vragen om problemen. Er wordt flink gevist in de omgeving, dus deze plek heb ik met zorg uitgekozen.
Gisteravond was poging drie om zo’n vermaledijde karper uit de Friese boezem te trekken. Dezelfde stek als de vorige keer, alleen voerde ik nu drie keer, en een stuk meer. In vier uurtjes vissen moesten er dan toch wel twee karpers op de kant komen? Half werk, daar hou ik niet van.
