11 oktober: Succes op een nieuwe stek

Spiegels matchen is leuk. Ik blijf het fascinerend vinden hoe vissen zich verplaatsen en groeien. Keerzijde van het matchen is dat je beperkt wordt in je stekkeuze. Van diverse op het eerste gezicht interessante stekken blijf ik weg omdat ik ze ook op vangstfoto’s terug zie. Als een ander er al vist heb ik er niets te zoeken. Enerzijds uit respect voor de melder, anderzijds omdat er blijkbaar al gevist wordt. De kans op nieuwe spiegels wordt dus kleiner. Er zijn echter wateren waar ik nooit een melding vandaan krijg. En dus kan ik daar rustig gaan vissen en er over vertellen. Niemand die me iets kwalijk kan nemen. Gisteren beviste ik zo’n stek.
Lees verder

7 oktober: even met de kano er op uit

De dieptemeter werkt weer, een tweede hengelsteun is aangeschaft, thuis kreeg ik toestemming en dus ging ik gisteren na werktijd nog even met de kano de Vecht op. Twee snoekhengeltjes gingen mee. Een grote spinner leverde drie van de vier aanbeten op. De andere aanbeet kwam op de Salmo Hornet. Klik op lees verder voor het fotoverslag.
Lees verder

5 oktober: een dierendagkadootje

Omdat mijn stek op de Utrechtse Vecht de laatste keren achtereenvolgens 2, 3 en 3 karperaanbeten opleverde besloot ik hier nog eens een poging te wagen. Ik wil dit jaar best nog een paar karpers vangen namelijk. Probleem was wel dat ik mijn laatste restje grote en harde gele boilies opgebruikt had. In de vriezer heb ik nog wel een lading zachte kleine gele boilies. Hiermee vang ik wel karper, maar het is ook een brasemmagneet. Gelukkig vond ik onderin de vriezer ook nog een paar kilo RB15. Grote keiharde boilies van eigen makelij waarmee ik vorig jaar mijn vissen ving. Vier dagen voerde ik dus met steeds ruim een kilo zachte gele knikkertjes en iets meer dan een pond grote rode RB15 per keer. Hopelijk zou mijn voerplekje door een karper gevonden worden en bleef deze dan in de buurt rondhangen totdat ik met mijn hengels langskwam.
Lees verder