Goedendag beste websitebezoeker,
Wie mij volgt, weet dat ik bezig ben met een bootvisproject. En ik ben dol op projecten. Dat het hier inmiddels vier weken stil is geweest, betekent dan ook niet dat ik vier weken stil heb gezeten. Integendeel.
Voorbereiding is vaak minstens zo leuk als de uitvoering en dus probeer ik het dit keer eens goed te doen. Alles met één doel: volgend jaar regelmatig en vooral met plezier vanaf een boot op grote karpers kunnen vissen. Mijn droombeeld ziet u in de AI-gegenereerde header hierboven. Ik wil zorgen dat alles dan zoveel mogelijk klopt en dat ik niet meteen tijdens de eerste vissessie sta te stuntelen. Wat natuurlijk waarschijnlijk alsnog gaat gebeuren.
De aangeschafte boten heb ik vorige maand al laten zien: een aluminium moederschip van vijf meter en een bijbootje van 2,35 meter om lijnen uit te varen.
Parent
Child
Inmiddels is ook de aandrijving geregeld. Voor het moederschip heb ik een Yamaha 15 pk viertakt buitenboordmotor met externe tank aangeschaft. Tweedehands natuurlijk; een langstaart uit 2018. Minder dan 15 pk werd me afgeraden en meer vermogen lijkt me voor de kanalen waarop ik voornamelijk vis niet nodig.De motor heeft nauwelijks draaiuren gemaakt. Hij hing op een reddingsbootje van een binnenvaartschip en heeft daar blijkbaar vooral een tamelijk ontspannen bestaan geleid. Inmiddels is hij nagekeken en staat hij in mijn garage. Hij draait als een zonnetje.
Voor het bijbootje heb ik al een tijdje een Minn Kota Endura Max van 55 lbs met een LiFePO4-accu liggen. Die combinatie gebruikte ik voor mijn Zodiac en moet straks de aandrijving van het bijbootje verzorgen.
Mijn blauwe bootje zit ondertussen midden in een transformatie. Olijfgroen moet hij worden. Na een paar uur voorbereiding, bestaande uit machinaal schuren, schoonmaken en ontvetten, kon de transitie beginnen.
De verf is een paar keer zo duur als de boot, maar de eerste lagen primer zitten erop.
Het Terhi bijbootje in de primer
Een nieuwe rubberrand is besteld en bij een volgende update is het bootje groen.
Mijn overbodige Proline Commando AD 180-opblaasbootje is ondertussen van eigenaar gewisseld. Met de opbrengst daarvan kon ik mooi de verf betalen. Zo houd ik mezelf in ieder geval het gevoel voor dat dit project financieel uitstekend onder controle is.
Byebye Proline
Ook op het gebied van ankeren zijn er stappen gezet. Ik heb een aluminium anker aangeschaft, samen met ruim vijf meter ketting en ongeveer 25 meter ankerlijn. Feitelijk waren die spullen gratis. Hetzelfde geldt voor de boothengelsteunen en de pikhaak die ik inmiddels heb. Dat klinkt natuurlijk mooier dan het werkelijk is. Ik kocht namelijk een pakket met allerlei spullen en heb de afgelopen weken de onderdelen die ik niet nodig had weer verkocht. Hondenzwemvesten, andere ankers, hengels, molens en divers reddingsmateriaal gingen voor vriendelijke prijzen naar nieuwe eigenaren. Ondanks die spotprijsjes en garantie op de spullen heb ik er zelfs nog een klein beetje winst aan overgehouden. Het is niet nodig, maar wel leuk. Ik heb ook nog een tiental telescoophengels over. Maar eens kijken wie ik daar blij mee kan maken.
Ondertussen heb ik ook vier steekstokken laten maken. 3 mm dik aluminium, 48 mm doorsnede, uit één stuk; twee met een draaipunt en twee met een prikpunt. Alle vier zijn ze ruim 4 meter lang. Op de meeste kanalen hier in de buurt moet dat lang genoeg zijn. En zo niet, dan weet ik in ieder geval precies wanneer ik te diep ben gaan liggen.
Steekstokken voor het karpervissen
Momenteel ben ik dus bezig met klussen aan de bijboot, ik heb diverse sloten en een wielklem aangeschaft, ben met een bed bezig en als het goed is heb ik volgende week ook een tijdelijke tent. Er moet nog genoeg gebeuren, maar dat is eigenlijk precies de bedoeling. Zoals gezegd: ik hou van projecten.
Tot zover deze update over het bootvisproject. Ik spreek u snel weer! Tot later!